De kans dat u ooit voor de Hongaarse grens in de rij heeft moeten staan, is aanzienlijk. Die is namelijk een traditionele hindernis, echter steeds om een andere reden.Ik herinner mij nog goed dat de reden van het lange wachten ineens veranderde. Ooit vond je, achter een enkel volgeladen busje op doorreis naar Turkije, relatief vlot de weg naar een grensovergang. Daar aangekomen gingen paspoorten -ikzelf nog bijgeschreven op dat van mijn ouders- de weg naar een beambte in een hokje.

Een nors kijkende beambte, maar dat hoef ik u niet te vertellen. Het was immers een grenswacht. Dat u snel aan de beurt was, was overigens geenszins een reden om te denken dat er niet lang gewacht hoefde te worden. God mag weten welke checks er in de tussentijd werden uitgevoerd, maar in mijn geheugen waren verschillende mensen daar toch gauw een kwart- tot half Bert en Ernie bandje mee bezig.

Alsof dat nodig is. Een frisgewassen felgele Ford stak af tegen de Trabantjes, Polska Fiats, Warburgs en Lada’s als een lichtkogel in de nacht. Waarschijnlijk kon men ons op het oog tot in Budapest zelf volgen.

Goedkope vakantie

Ineens was de wachttijd niet korter, maar de reden van het wachten was wel veranderd. Grenswachten bekeken -voor hun doen- vlot een paspoort, en wie geluk had werd doorgewuifd, alsof je aan de Duitse grens stond. Echter: heel Europa had de mogelijkheden van het Oostblok ontdekt: (nog) relatief goedkoop, was de aantrekkingskracht voornamelijk.

Eén kort moment waren wachtrijen minder aanwezig: wie gaat er nog met de auto? Een vliegreisje is op kortere bestemmingen ook vrij aantrekkelijk geworden. Waardoor rijen op de snelweg ook weer korter werden. Iedereen blij.

Sluitende grenzen

Inmiddels sluiten grenzen zich langzaam weer. Zeker als je vanuit de ‘verkeerde’ richting wilt reizen. Dat Hongarije nu als toegangspoort naar de vrijheid wordt gezien kan de lokale bewoners niet helemaal vreemd voorkomen. Oost-Duitsers gingen ooit al voor. Dat men nu zelf meer dingen moet regelen dan alleen een hekwerk openknippen zal echter wel enige schrik aanjagen.
De wens om de toegangspoort tot het Vrije Westen te zijn, in plaats van een laatste bastion van het Oosten is voor de Hongaren in ieder geval wel alvast uitgekomen.

Gepubliceerd door gyurka

Studied Sociology in Rotterdam and currently working as a Research Consultant for R2Research. Previously worked for a large (online) sample provider in the Market Research industry. Columnist, blogger and experienced in online strategies; answering your questions on how to tell your story online. e-mail: gyurka@gmail.com

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.